به تماشا سوگند 

 

و به آغاز کلام 

 

و به پرواز کبوتر از ذهن 

 

واژه ای در قفس است 

 

هر که در حافظه ی چوب ببیند باغی 

 

صورتش در وزش بیشه ی شور 

 

ابدی خواهد ماند 

 

هرکه با مرغ هوا دوست شود 

 

خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود 

 

آنکه نور از سرِ انگشت زمان برچیند 

 

می گشاید گره ی پنجره را . . . 

 

" فروغ فرخزاد "

نوشته شده در  دوشنبه 29 تیر‌ماه سال 1388  با احساس احسان 


Blog Skin